Liefde voor Kennis

16.51

Voor mensen met een onderzoekende geest, die vragen willen stellen en verder denken dan persoonlijke meningen; die kennen en weten als activiteit willen beoefenen in plaats van via het verzamelen van feiten. Liefde voor Kennis biedt uitnodigende en uitdagende onderwerpen ter exploratie, zowel op intellectueel niveau als via speelse oefeningen.

Description

In onze tijd wordt kennis gekanaliseerd in informatie, interpreta­ties en mentale constructies. Dergelijke vormen van kennis ver­breiden zich, maar we zijn bezig kennis in een zo hoog tempo te ‘produceren’ dat het aantal boeken en tijdschriften met gemak het hele aardoppervlak zou kunnen bedekken. Kennis ontaardt in een verzameling meningen, opvattingen, concepten, denksyste­men en ideologieën, een potentiële bron van conflicten en ver­warring die ons geen stap dichter brengt bij de visie op kennis die mensen al eeuwenlang inspireert of bij eeuwigdurend geluk. Op een dag zullen we misschien de natuur onder controle hebben, maar weten we ook waar we terecht kunnen voor blijvende ver­vulling en schoonheid? Ooit vindt de wetenschap wellicht een verklaring voor de hele schepping en worden we vergast op een festijn van volmaakte kennis. Maar tot die dag is het onze verant­woordelijkheid om verder te kijken dan de nu beschikbare ken­nis, en te zoeken naar manieren om de volheid van kennis te er­varen.

Met dat oogmerk zou men de relaties tussen ruimte, tijd en ken­nis kunnen exploreren, wat een natuurlijke richting is voor der­gelijk onderzoek. Wetenschap is afhankelijk van observatie en het observeren zelf is afhankelijk van de ruimte-tijdgebonden structu­ren van afstand en scheiding. Als we andere manieren zouden vinden om ruimte en tijd te integreren in het observeren, wat zou er dan gebeuren? Het kompas van wetenschappelijke waarne­ming is uitsluitend naar buiten gericht, naar alle windstreken. Als we ons naar binnen keerden, naar degene die weet en kent, hoe zou dat zijn? Wat zou er dan gebeuren met afstand en schei­ding? We weten dat wij allemaal afzonderlijke individuen zijn, verantwoordelijk voor ons eigen lot. Waarom zouden we dan niet naar binnen kijken en onze eigen wijze van denken en ervaren onder de loep leggen, en de patronen van onze eigen geest leren kennen?

Als dergelijk onderzoek een bedreiging lijkt voor de unieke posi­tie van pure subjectiviteit, kunnen we als tegenwicht een beroep doen op de natuurlijke intimiteit tussen de zintuigen en de ruim­te. Het kompas van naar buiten gerichte observatie reduceert de zintuigen tot instrumenten voor het verzamelen van data, maar wanneer we ons naar binnen keren bemerken we dat de zintui­gen rechtstreeks met ruimte communiceren, en dat zintuigen en ruimte samen een intimiteit van kennendheid delen die los staat van eigendom en interpretatie. De wetenschap leert ons naar de oorsprong te zoeken in het verre verleden en in verre oorden, maar zintuiglijke ervaring vindt haar oorsprong juist in dit mo­ment. Aangezien we open zijn naar de ruimte, vormen we zelfde belichaming van kennis en tijd. Is het niet ongelooflijk, dat ken­nis belichaamd kan worden in het rijke weefsel van ons levend zijn? Wellicht verschuilt zich hierin een nieuwe visie op de wer­kelijkheid, met verten van een ongekende schoonheid. Wanneer we ons in onze eigen verwantschap oprichten, ontdekken we ons ware thuis in onszelf.

Lijkt een dergelijke uitspraak abstract of ver gezocht? In dat geval heeft de communicatie gefaald. In onze zoektocht naar kennis staat het ons vrij om abstractie na te streven, of de kwestie van de oerknal uit te pluizen. Maar het Lichaam van Kennis is niet ab­stract. Het bevindt zich in het directe weten en kennen, en in de intimiteit van aanwezigheid. Wanneer ze ruimte-open en tijd-le­vend is, wordt kennis verliefd op kennis. De betekenis van wijs­heid komt aan het licht.

 

Download

Hoofdstuk 2 Onthullingen van kennis